Meet the Fitgirls-crew! Introducing: Jamila

Een land vol Fitgirls, maar wie zijn de meiden van de Fitgirls-Crew nou eigenlijk? Tijd om heel Nederland kennis te laten met deze sporty girls. Vandaag maak je kennis met Fitgirl Jamila.

Hi there! Ik ben Jamila en woon in Amsterdam. Mijn fit journey begon niet kort geleden, ik heb eigenlijk altijd al van sport gehouden. Op de middelbare school waren veel meiden anti gym, maar ik merkte juist dat mezelf fysiek uitputten mij voldoening gaf. Ik heb van jongs af aan altijd gedanst en zag sporten nooit als iets dat moet, maar als iets dat ik graag deed. Sporten was voor mij ‘fun to do’, maar had geen diepere betekenis. Dit veranderde toen ik eenmaal mijn VWO diploma op zak had.

My Journey

Na de middelbare school ging ik eindelijk doen waar ik altijd al van gedroomd had; reizen en mijn dromen achterna. Ik ging Spaans leren in Sevilla, waarna ik naar Zuid-Amerika trok. Heerlijk was het, de vrijheid, het feesten en op zoek zijn naar mezelf. Heerlijk, maar ook ontzettend frustrerend. Wie was ik nou eigenlijk en waar haalde ik voldoening uit? Een jaar waarin ik me compleet in het diepe gooide en op zoek ging naar mezelf. Ook het jaar waarin belangrijke vrienden en mijn ‘stabiele factoren’ wegvielen: we waren uit elkaar gegroeid. De mensen waar ik altijd mezelf bij kon zijn en die altijd voor me klaar stonden als het slecht met me ging. Hoewel ik nog genoeg mensen om me heen had die om me gaven en voor me klaar stonden, wist ik niet meer goed wat ik moest als ik weer eens niet meer wist wat ik met mezelf aan moest. Ik raakte gefrustreerder en gefrustreerder, maar wist niet hoe ik met deze gevoelens om moest gaan.

Eenmaal terug in Amsterdam begon ik met mijn Bachelor. Nieuwe mensen, nieuwe kansen, maar mijn draai kon ik niet echt meer vinden. Ik was veranderd, maar thuis was alles nog als vanouds. Dit had als gevolg dat ik een bepaalde rusteloosheid ervoer. Ik wilde van alles anders doen, maar verviel zo weer in mijn oude leventje en gewoontes. Dit had eindeloze denksessies tot gevolg en deze gedachten werden steeds negatiever. Ik plaats van een oplossing zoeken ging ik veel praten over mijn eeuwige denksessies, wat mijn negatieve gedachten alleen maar versterkte. Op een gegeven moment voelde ik dat mensen mijn conversaties als ‘ te zwaar’ gingen beschouwen en het minder prettig vonden met mij om te gaan. Dit was voor mij hét teken. Ik besloot dat ik er klaar mee was het slachtoffer te spelen en ging op zoek naar een oplossing. Waar werd ik nou echt gelukkig van en wat kon mij weer het gelukkige meisje maken die ik voorheen was geweest?

11215442_10206338986014957_1602497915_o
Carly Wollaert photography

Dé oplossing

Ik begon in eerste instantie met afleiding zoeken zodra ik weer in mijn negatieve sleur terecht kwam. Er was in deze periode net ontdekt dat ik gluten intolerant ben en zo waren voedingsboeken een eerste poging tot afleiding. Ik merkte eigenlijk al snel dat ik dolgelukkig werd van alle voedingsweetjes en begon alles omtrent voeding interessant te vinden. Nachtenlang heb ik boeken bestudeerd en voeding werd dan ook echt een passie. Ook merkte ik al snel de positieve effecten van gezond eten. Voorheen had ik migraine en was minstens één keer per week ziek, dit verdween als sneeuw voor de zon toen ik gezond (voornamelijk onbewerkte producten) ging eten. Ik was gewend altijd wel ergens last van te hebben, maar leerde langzamerhand dat ik mijn welzijn voor een groot deel zelf in de hand had. Was mijn immuun systeem laag? Dan wist ik precies wat ik kon nemen om niet ziek te worden. Last van hoofdpijn? Ik wist precies welke producten ik moest weglaten om de hoofdpijn te verminderen. Een ware openbaring en iets waar ik nog veel aan ga hebben.

In deze periode leerde ik ook N. kennen, mijn voormalige collega die het daadwerkelijk leuk vond gesprekken over voeding te hebben. Wat voelde dat fijn, iemand leren kennen met de zelfde passie voor voeding en gezondheid als jij. N. bracht elke dag zo veel positieve energie en had zo’n levenslust. Dat ze gezond at wist ik, maar hoe was dit meisje toch elke dag weer zo vrolijk en opgewekt? Ze vertelde me dat ze aan het trainen was voor een marathon en dat het rennen haar veel energie gaf. Hoewel ik N. eerst voor gek verklaarde (je begint om 8 uur en hebt DAARVOOR al gesport?) wist N. mij te inspireren. In deze periode bezocht ik steeds vaker de sportschool en merkte ik hoe sporten mijn humeur in no time kon veranderen. Voelde ik me slecht? Dan waren negatieve gedachtes na een bezoekje aan de sportschool nergens meer te bekennen. Sporten! Dat was het, sporten ging mij helpen er weer bovenop te komen.

11186269_10206338990015057_1766872788_n

CrossFit & Hardlopen

Sindsdien ben ik fan van CrossFit en hardlopen. Bij beide sporten kan ik elke keer weer grenzen verleggen. Net dat kilometertje meer of net die laatste burpees nog even in de laatste minuut eruit knallen. Heerlijk. Hoewel ik het hardlopen juist kan waarderen doordat ik het alleen doe (ik geniet van mijn omgeving, kom tot rust, zet dingen weer even op een rijtje etc.), vind ik CrossFit juist zo leuk doordat het een groepssport is. Hoewel je individueel grenzen verlegd, ben je samen bezig en zie je iedereen kapot gaan, wat nog net even meer motiveert. Elkaar aanmoedigen en elkaar helpen de workout zo snel en goed mogelijk te voltooien geeft me energie. Ik ben nu zelf de persoon die om 6 uur de wekker zet om mijn dag actief te beginnen. Ik train gemiddeld 5x in de week en probeer me aan twee dagen rust per week te houden. Hoewel ik dit soms lastig vind, weet ik dat het lichaam ook rust nodig heeft om te kunnen herstellen.

Strong is size perfect

Ik denk dat elke twintiger het soms moeilijk heeft met de veranderingen die je mee maakt in deze jaren. Je krijgt andere vrienden, je verliest oude vrienden, begeeft je vaak op onzeker terrein en komt jezelf echt tegen. Ik hoor dan ook vaak genoeg over depressies in mijn omgeving en hoop mensen te kunnen inspireren om juist niet in die gedachten te blijven hangen, maar op zoek te gaan naar een oplossing. Sporten is mijn oplossing geweest en dat zal het blijven. Ook nu nog trek ik bij elk dipje mijn sportschoenen aan en weet ik mezelf door middel van sport (in combinatie met gezonde voeding) weer bij elkaar te rapen zodra het allemaal niet mee zit. Natuurlijk zit ik er af en toe ook even helemaal doorheen, maar in die zelfmedelijden sleur kom ik niet meer terecht. Niet alleen heeft het mij mentaal sterker gemaakt, ook durf ik meer risico’s te nemen en ben ik zelfverzekerder geworden. Als je eenmaal ziet dat je tot zoveel meer in staat bent dan dat je in eerste instantie dacht kun je dit ook op persoonlijke gebied doorvoeren. Angsten opzoeken en overwinnen, elke keer weer.

Wat ik jullie als lezer mee wil geven is perfect samengevat in een speech van Nelson Mandela (1994, Inaugural Speech). Woorden die staan voor mijn journey en waar ik deze blog dan ook mee afsluit:

Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. We ask ourselves, who am I to be brilliant, gorgeous, talented and fabulous? Actually, who are you not to be? Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people won’t feel insecure around you. We are meant to shine, as children do. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others”.

Mijn fit journey volgen? Volg mij op Instagram.

10 thoughts on “Meet the Fitgirls-crew! Introducing: Jamila

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *