Daphne ziet het niet meer zitten #januaridip

Het jaar 2015 is ten einde, 2016 staat vol in bloei. Tenminste voor iedereen om mij heen maar zelf heb ik dat gevoel nog niet echt. De lucht is grauw, ik heb geen zin om te werken, niets lijkt leuk en mijn hoofd staat nergens naar. Waar december alleen maar geluk kende tijdens de feestdagen, kent januari niets van deze vreugde en lijkt het alleen maar héél lang te duren voordat de maand voorbij is.

Had ik maar een tijdmachine

Tijdens het schrijven, zit ik bijna met tranen in mijn ogen. Ik weet het even niet meer. Ik had het idee dat ik eindelijk mijn pad had gevonden en dat hetgeen wat ik wilde gaan doen voor het grijpen lag. Maar niets was minder waar. Ik voel me alleen, niet gehoord, niet begrepen. Waar mijn focus vorige maand nog on point was en ik precies dacht te weten wat ik wilde, ik energie voor twee had en er vol voor wilde gaan, zo terneergeslagen voel ik mij op de dag van vandaag. Als ik aan de maand januari denk dan wil ik mezelf het liefst met Netflix en een wollen deken verstoppen in een berenhol, om er vervolgens op één februari uit te komen als een beer die uit zijn winterslaap ontwaakt op de eerste dag van een warme lentedag: slaperig maar klaar om weer in actie te komen.

Toch is het grappig hoe je van een mug een olifant kunt maken. En dan geen lief klein baby olifantje. Nee, zo’n hele grote vader olifant die per ongeluk op je is gaan zitten en het niet door heeft. Gaan we DAAR wat drinken? Nee, dat vind ik niets ik blijf wel thuis. Helemaal met de trein? Pfff, kun je mij niet komen ophalen met de auto? Iedereen lijdt eronder en ik? Ik ben de grote zielige ik.

Maar die heb ik niet

Op een gegeven moment word je toch wel erg moe van jezelf. Ik heb trouwens laatst gelezen dat, dat een vorm van intelligentie is: moe worden van jezelf. Dat kunnen alleen chaotische mensen en laat ik dat nou toevallig zijn. Ik weet niet zo goed wat dit met mijn verhaal te maken heeft maar op de een of andere manier vind ik het toch wel belangrijk om even te melden.

Uuhh ja… Om even terug te komen op het moe worden van mezelf: het wordt tijd voor verandering! Ik moet een manier vinden om die januari dip tegen te gaan. Ik moet namelijk nog drie weken leven in januari. In mijn enthousiasme plan ik allemaal activiteiten waarvan ik denk dat ze mij dichter bij mijn eigen ik brengen. Zo ga ik in de ene week een detox doen, in de andere week een recharge challenge en ohja, dan heb je ook nog die fashionweek waarvan ik naar bijna alle shows wil. Deze activiteiten helpen mij om uit mijn comfortzone te stappen, geven me plezier en ze laten de maand januari voorbij vliegen. Win, win zou je denken, toch?  

Dus zal ik mij gedragen…

Uiteindelijk ben ik tijdens het sporten zodanig geblesseerd geraakt dat ik veel van mijn geplande activiteiten moest cancelen. (Lees: al mijn geplande activiteiten) Nou daar zat ik dan, balen als een stekker en vrijwel niets kunnen doen. Oke, als ik niets zeg dan lieg ik want je kunt altijd wel iets doen, toch? Zitten en nadenken misschien…

Waarom zag ik nu zo op tegen de maand januari?  Ik heb er even over nagedacht, want daar had ik immers de tijd voor, en kwam er achter dat sommige mensen heel goed de balans kunnen vinden voor zichzelf. Ik ben het type persoon dat door kan slaan in uitersten. Ik heb altijd het gevoel dat ik ergens een oplossing voor moet hebben en denk dus ook in oplossingen. Ik voel me verdrietig dus moet ik iets bedenken om dat verdriet te verhelpen. Als dit verholpen is, dan is alles goed! Maar zo werkt het dus eigenlijk niet.

Wat heb ik hier van geleerd? Neem de tijd om na te denken en laat verdriet je overkomen. Maak het niet erger dan het is en blijf positief denken. Vind je dit moeilijk dan heb je nog altijd een lichaam dat jou terug zal fluiten op momenten dat je dat nodig hebt, geloof mij maar ;)! En zo erg is de maand januari eigenlijk niet!

Liefs,

Daphne

One thought on “Daphne ziet het niet meer zitten #januaridip

  1. Joyce pots zegt:

    Mooi geschreven en balen van je blessure echt heftig maar goed hoe je het toch kan omdraaien
    Positief denken is te leren ik heb het vorig jaar na lang doemdenken de switch geleerd en heerlijk dat gevoel al betrap ik mij deze maand er wel op dat ik ook terugval maar gelukkig weet ik waar mijn lichtknopje zit en druk ik hem snel weer aan
    Good luck met je herstel en keep on this positieve vibe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *