De Groet uit Schoorl Run: hardnekkige wind en trots op gebroken records

De Groet uit Schoorl Run, in mijn geheugen geprent als een sprookje. Het is dat twee jaar geleden een groep vrijwilligers, waarvoor nog steeds mijn enorme dank, vanaf 05.00 uur ’s ochtends er voor gezorgd hebben dat het parcours sneeuwvrij gemaakt werd. Anders had de run, met de vele sneeuwval de dagen ervoor, niet door kunnen gaan. Het bijkomende voordeel op de wedstrijddag was wel dat de sneeuw voor een prachtig decor zorgde. Tel daarbij een lekker winterzonnetje en weinig wind op, en Groet uit Schoorl had mijn hart gestolen.

Ik kon dan ook niet anders dan enorme zin hebben in deze loop. Dat ik die sneeuw er bij moest gaan denken was al snel duidelijk. Verder, een maand geleden Egmond nog overleefd in de niet meest ideale omstandigheden (lees storm en bijna geen strand), hield niets mij tegen om een snellere tijd dan in Egmond neer te zetten. Toch?

Pannenkoeken zijn prestatiebevorderend 😉

Als ik naar buiten stap voel ik al een ijzig windje. Windstil is het zeker niet. Voor vandaag moet ik de sneeuw er dus bij- en de wind wegdenken, om ook maar een beetje in de buurt van de ideale omstandigheden van twee jaar geleden te komen.
Een half uur voor de start eet ik nog een pannenkoek. Tegenwoordig mijn wedstrijdfood. Geen idee of pannenkoeken nu zo goed zijn en of ik er daadwerkelijk beter door ga lopen. Wat ik wel weet is dat ik dol ben op pannenkoeken en als ik een gelegenheid aan kan grijpen om ze te eten doe ik dat met liefde. Ik laat mijzelf dan ook graag geloven dat pannenkoeken enorm prestatiebevorderend zijn.

maureen_fitgirls_hardlopen_schoorl_run

Mijn plan? Geen plan

Om 11.00 uur starten we vanuit Schoorl naar Groet. Gelukkig valt het mee met de drukte, maar het is wel meteen duidelijk dat het alles behalve een vlak parcours is. Je ziet het al aan de lopers voor je als het parcours weer lichtelijk omhoog gaat en je voelt het in je benen. Vooralsnog verloopt alles nog volgens plan. Welk plan? Eigenlijk geen idee, want de laatste tijd is mijn plan om gewoon lekker geen plan te hebben. Zodat ik niet elke keer totaal gefrustreerd over tijden mij door een loop worstel, om aan het einde van de run weer te moeten concluderen dat geleverde prestaties in het verleden geen garantie bieden voor de toekomst.

Goed terug naar geen plan dus. Ondanks het hele geen-plan-principe, weet ik natuurlijk wel dat als je de kilometers elke keer rond de 5 minuten voltooit, je gewoon lekker bezig bent. En dat er zelfs een eindtijd inzit waarmee je je tot de voorhoede van de deelnemers mag rekenen. Mijn Garmin horloge laat mij keurig elke kilometer weten hoe snel ik die heb afgelegd, zodat ik bij kilometer 8 meteen zie dat ik even inzak. Wakker worden dus.

Dit gaat even goed, maar vanaf kilometer 11 zak ik weer iets in. Zo’n halve marathon is ook een behoorlijk mentaal dingetje. Vanaf kilometer 11 kan ik aftellen, dan nog niet wetende dat de ellende vanaf ongeveer kilometer 14 gaat beginnen. Met nog maar een 1/3 te gaan (klinkt net wat lekkerder dan nog 7 kilometer) gaan we vanaf het bos de duinen in. Normaliter die oh zo geliefde duinen, waar ik heen ga als ik even lekker uit wil waaien. Exact ja, uitwaaien, wind door je haren, hoe harder hoe beter. Die wind heeft dan een hele nuttige functie. Eentje die ik vandaag kan missen als kiespijn, maar helaas duidelijk aanwezig is.

Met de halve marathon van Egmond stormde het bijna, maar hadden we niet heel veel stukken echt lang tegenwind. Maar vandaag in Schoorl, het lijkt wel niet uit te maken welke kant we op rennen die wind zit alleen maar tegen. Ik vervloek de wind dan ook echt en kijk heimelijk uit naar het moment dat we de duinen weer verlaten. Maar voor mij zie ik alleen maar de sliert van lopers verder door de duinen en ik kan nog geen punt onderscheiden waar dit stopt. Ondertussen zakt mijn pace op kilometer 17 tot een dieptepunt en heb ik het gevoel alleen maar ingehaald te worden. Vanaf kilometer 18 komen we eindelijk weer bij iets wat in de buurt van bos komt. In ieder geval geen open vlakte meer, waardoor de wind minder dominant wordt. Vanaf hier krijg ik wel weer een redelijke oppepper en versnel de laatste 3 kilometer naar de finish.

maureen_fitgirls_hardlopen_schoorl_run

Trots

Uiteindelijk finish ik exact 1 minuut sneller dan in Egmond in 1:49:20 en ik, het meisje zonder plan (geloof je het zelf) ben blij. Nog geen anderhalve minuut na mij finisht mijn loopmaatje/nichtje/vriendin (willekeurig overigens deze volgorde) Sacha ook. En daar word ik nog blijer van. Vorige maand rende ze haar eerste halve marathon ooit. Als je er voor kiest om je op halve marathon gebied te laten ontmaagden in Egmond vind ik je al behoorlijk stoer, als je dan ook nog in 1 uur en 54 minuten weet te finishen vind ik je nog veel stoerder. Maar als je dan een maand later je pr in de volgende halve marathon, waarvan naar mijn mening de omstandigheden zwaarder waren, met bijna 4 minuten aanscherpt kan ik niets anders dan een diepe buiging maken.

Facebook Comments

4 thoughts on “De Groet uit Schoorl Run: hardnekkige wind en trots op gebroken records

  1. Lizzy
    Lizzy zegt:

    Jaaaa goede tijd zeg! En herkenbaar gevoel bij de 17 km!;) Jammer dat ik je niet ben tegengekomen, leuk stuk 🙂 Heb je al een volgende run op de planning staan?

  2. Maureen
    Maureen zegt:

    Lizzy was jij er ook? Wat leuk! Mijn planning is vooralsnog: 29 maart Cirquitrun Zandvoort, 6 april Rokjesdagloop en 16 mei Nike WOTN natuurlijk :-). Nu weer even wat kortere afstanden en sneller worden. Jij nog leuke runs op de planning staan?

    • Lizzy
      Lizzy zegt:

      Ja het was mijn 1e halve marathon, echt een super ervaring! Mijn plan is nu ook kortere afstanden en meer interval, snelheid opbouwen. Tips zijn welkom 😉 Alleen Nike WOTN maar wil minstens nog een andere loop doen, werkt toch motiverend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *